Адночы я позна ишоу дамой
Гляжу пад заборам Аркадзь Куляшоу
Ляжыць увесь ванючы
У рванным адзении и песни пяючы И матам крычыць и плюецца
Бутылку адабраць дык злуецца
А у морду даць дык заткнецца
Весела хлопцу жывецца
Бачу устае Аркаша
Морда уся бита як Кваша
Я Яго на плечы узяу
А ен мяне чорт абрыгау
А куды ж мне несци паэта
И што будзе за гэта
А моза забьюць
Не хачу я Яго цянуць
И там дзе я Яго падабрау
Я хуценька хуценька назад паклау
Дамоу збегау лапату узяу
И пьяницу навек у зямли закапау